Czas na rewizję strategii międzynarodowej mobilności pracowników

Wyniki badania EY 2023 Mobility Reimagined Survey¹ wskazują, że dla 93% osób możliwość pracy w międzynarodowych strukturach ich firm byłaby przełomowa i jest postrzegana jako topowy benefit oferowany przez pracodawcę. W opinii 88% przedsiębiorstw to również jedna z metod przeciwdziałania niedoborom pracowników. W ślad za szansami idą jednak również zagrożenia. Do najważniejszych z perspektywy organizacji należą: niemożność zapewnienia cyberbezpieczeństwa (83%), utrata nadzoru menedżerskiego (79%) lub trudności z ponownym wkomponowaniem pracownika po powrocie w struktury macierzystego zespołu (78%).

Wskutek pandemii dyskusja dotycząca modelu współpracy na linii firma-pracownik weszła na poziom, który jeszcze trzy lata temu wydawał się dostępny jedynie dla pracowników z sektora IT. Obecnie praca zdalna w Polsce została prawnie uregulowana, a o wadach i zaletach takich kwestii jak workation² rozmawia się w firmach z wielu gałęzi gospodarki. W konsekwencji znacząco zwiększyła się otwartość na miejsce wykonywania zadań służbowych. Potwierdzają to wyniki badania EY 2023 Mobility Reimagined Survey – wskazują, że możliwość pracy w międzynarodowych strukturach firmy będzie coraz bardziej zyskiwała na znaczeniu ku uciesze zarówno pracodawców, jak i pracowników.

Aż 93% badanych osób określa taką perspektywę jako przełomową. Równocześnie 90% zgodziłoby się na krótkoterminową relokację, w której nie towarzyszyłaby im rodzina, a 88% osób jest otwartych na długoterminową zmianę po spełnieniu określonych warunków. To dowodzi, że pracownicy chętnie zaakceptują nowe wyzwania, nawet jeśli wiązałoby się to ze znaczącą zmianą życiową.

Należy zakładać, że w kolejnych latach coraz więcej osób stanie przed tego rodzaju wyborem, gdyż 88% badanych przedsiębiorstw widzi w zwiększonej mobilności w ramach struktur organizacji szansę na przeciwdziałanie niedoborom pracowników. Co więcej, 74% z nich twierdzi, że ten aspekt jest kluczowy dla kontynuacji ich biznesu. W związku z tym 90% ankietowanych organizacji planuje utrzymanie obecnych standardów lub dalsze inwestycje w perspektywie następnych trzech lat. Będą one niezbędne, ponieważ obecnie jedynie 47% firm posiada globalną strategię w zakresie międzynarodowej mobilności zatrudnionych osób w takich obszarach, jak: praca hybrydowa, program relokacji lub realizacja krótkoterminowych projektów. – W Polsce, podobnie jak w innych krajach Zachodu, dynamizuje się proces starzenia społeczeństwa. Pracodawcy już teraz mają coraz większe trudności z zatrudnianiem i utrzymywaniem kluczowych osób, a kolejne lata przyniosą wyłącznie pogorszenie tego trendu. W efekcie zwiększenie się międzynarodowej mobilności w ramach jednej organizacji może wkrótce zyskać na znaczeniu. Upowszechni się benefit aktualnie dostępny dla garstki osób. Dla pracowników jest to szansa na rozwój zawodowy i pracy w ciekawych geograficznie miejscach, dla firm – wypełnienia luk tam, gdzie w danym momencie będzie to kluczowe dla biznesu – przyznaje Artur Miernik, partner EY Polska i lider Praktyki Workforce Advisory w ramach People Advisory Services.

Międzynarodowa mobilność to ogromna szansa, która jednak wymaga zaadresowania przez przedsiębiorstwa szeregu ryzyk. Przede wszystkim dotyczy to zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa cyfrowego, na które wskazuje 83% badanych organizacji. Na kolejnych miejscach znalazły się: utrata bezpośredniego nadzoru menedżerskiego (79%), utrzymanie prywatności danych (78%) oraz trudności związane z koniecznością ponownego wkomponowania pracownika w struktury macierzystego zespołu po powrocie (78%). Należy również podkreślić, że tylko 29% ankietowanych organizacji twierdzi, że jest przygotowana na przeciwdziałanie wpływowi zagrożeń geopolitycznych. Firmy nadal więc mają przed sobą wiele zadań do wykonania, zanim międzynarodowa relokacja pracowników stanie się powszechnym zjawiskiem.

To bez wątpienia będzie miało przełożenie na dalsze inwestycje. Obecnie 67% badanych organizacji przewiduje wzrost wydatków w zakresie technologii mobilnych oraz digitalizacji procesów na przestrzeni następnych pięciu lat. Równocześnie pracownicy prezentują znacznie bardziej optymistyczne podejście – dopatrując się przede wszystkim szans, a ignorując potencjalne zagrożenia. Średnia różnica w identyfikowaniu znaczenia ryzyk związanych z międzynarodową mobilnością była u zatrudnionych osób aż o 18 punktów procentowych niższa niż w przypadku pracodawców.

– Proces cyfrowej transformacji, której intensywność znacząco przyspieszyła w pierwszych miesiącach pandemii, w żadnym wypadku się nie zatrzymał. Niepozostawiający wątpliwości wzrost znaczenia globalnej mobilności pracowników w ramach struktur ich organizacji wymaga dalszych wydatków na rozwiązania cyfrowe. Firmy mają świadomość, że aby zapewnić wysoki komfort pracy i jednocześnie ograniczyć możliwe ryzyka, muszą dalej inwestować, zwłaszcza w takie obszary, jak cyberbezpieczeństwo i digitalizacja procesów HR – podsumowuje Wioletta Marciniak-Mierzwa, Senior Manager w zespole People Advisory Services, EY Polska.

Rafał Olak
EY Polska

Źródło: "Czas na rewizję strategii międzynarodowej mobilności pracowników", Bezpieczeństwo Pracy. Nauka i Praktyka, nr 10, 2023, str. 13

¹ Badanie EY 2023 Mobility Reimagined Survey zostało przeprowadzone na grupie 1000 osób – zarówno pracowników, jak i przedstawicieli działów HR w organizacjach. Reprezentowali oni 16 krajów, w tym Polskę, oraz sześć sektorów gospodarki.

² Workation – połączenie angielskich słów work i vacation, które po polsku można zrozumieć jako „pracuj i wypoczywaj” lub „pracowakacje” – przyp. red.